suiker- en katoenplantages, maar die niet bereidt waren slavernij te aanvaarden. Reeds bij de gedwongen aankomst van de eerste groep Afrikaanse voorouders in Suriname, besloten enkelen van hen dan ook niet deemoedig de vrijheid, die pas na ruim 200 jaar zou komen, af te wachten. Zij onttrokken zich onmiddellijk aan het wrede en onrechtvaardige gezag van de 'blanke meesters' door de oerwouden in te trekken. Nadat later vele anderen hun voorbeeld volgden, werd in de loop van de Surinaamse  geschiedenis zes   Marron-gemeenschappen gevormd: Ndyuka of Okanisi, Saamaka, Matawai, Pamaka, Aluku of Boni en Kwiinti. Elk met een geordende structuur waarvan de trekken grotendeels ontleend zijn aan de cultuurpatronen van de respectievelijke gebieden van herkomst in Afrika.

In goed georganiseerd verband voerden de Marrons intensieve guerrilla's tegen de Nederlandse koloniale overheersers en hun huursoldaten. En wisten deze, in de jaren zestig van de 18e en 19e eeuw, te dwingen vredesverdragen met hen te tekenen. Op 10 oktober 1760 werd de eerste vredesovereenkomst getekend met de Ndyuka of Okanisi. Op 19 september 1762 met de Saamaka, in 1767 met de Matawai en in 1860 met de Aluku.  

De betekenis van stichting Sabanapeti in Utrecht

Door het gebrek aan economische voor-uitgang trokken vele Marrons naar plaatsen in het kustgebied van Suriname, zoals de hoofdstad Paramaribo, naar delen van Frans-Guyana en naar Nederland. Stichting Sabanapeti is een verzamelpunt geworden voor Marrons in de diaspora. Strategisch gezeteld in Utrecht, het centrum van Nederland, werd stichting Sabanapeti werkelijk een bron van  Marron (culturele en ontwikkelings) activiteiten. Zo vindt bijvoorbeeld de jaarlijkse Mitimakandii Dei (ontmoetingsdag) van stichting Sabanapeti plaats. Op de eerste zaterdag in oktober vindt in Utrecht de Dag van de Marrons plaats, de gezamenlijke jaarlijkse herdenking van de strijd van de Marronvoorouders voor vrijheid.  Stichting Sabanapeti ondersteunt en creëert kleinschalige-, duurzame onderwijs-, bouw- en werkgelegenheids-projecten in het binnenland van Suriname. Twee keer per jaar verschijnt SIBOGA, het toonaangevend tijdschrift over de Marrons, dat een wezenlijke bijdrage levert aan de culturele ontwikkeling van Marrons aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Siboga brengt een discussie op gang aangaande de Marrons en de toekomst die zij hebben.   

 

 

 

Welcome to the website of Sabanapeti Foundation

The institute for Maroon culture and history

Here for English

 

 

 

 

Surinaamse Marron Instituut

 

 

 

                                                                         

 

 

Op deze website vindt u informatie over de Marronsamenlevingen in Suriname, Frans-Guyana  en Nederland.

De Marrons zijn nakomelingen van dat deel van de Afrikaanse mensen die in de 17e en 18e eeuw, gedwongen naar Suriname werden getransporteerd om als slaven te dienen op de koffie-,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kon go nanga mi

na ini a dipi busi

psa den liba

té na baka den ogri sula

Yu sa si pe mi komoto

wan presi fu lobi

Dan yu sa kon lobi mi tu

fu di mi nanga den sula, den dipi busi, den liba de wan!

 

André Pakosie

Ga met mij mee

het diepe oerwoud in

over de rivieren

tot voorbij de onstuimige watervallen

Dan zie je waar ik vandaan kom

een plek om van te houden

Je zult ook van mij gaan houden

omdat de watervallen, het oerwoud, de rivieren en ikzelf één zijn!

 

 

André Pakosie

Startpunt van uw tocht

Hier begint uw tocht door de wereld van de Marrons. Stap in de boot en wij voeren u mee langs het verleden en het heden van de Marrons in Suriname, Frans-Guyana en Nederland.